Zaterdag 28 mei 2011; de reis.

Bij het inchecken op Schiphol bleek dat we niet alleen een overstap in New York hadden maar dat deze vlucht ook nog eens vanaf een andere luchthaven zou vertrekken. Gelukkig was onze aankomst in New York vervroegd vanwege de staartwind zodat we in theorie ruim de tijd hadden om met de bus van JFK naar La Guardia te reizen.
De procedure bij de paspoortcontrole nam echter weer behoorlijk wat tijd in beslag maar na tien vingerafdrukken, een foto van Frank en 5 vingerafdrukken van Marjan (zij is hier eerder geweest!) konden we snel de koffers ophalen en de bus pakken naar La Guardia.
Ook daar moesten we natuurlijk weer een half uur op wachten omdat de bus net weg was. De stressfactor begon toch iets op te lopen... maar uiteindelijk kostte het inchecken op La Guardia zo weinig tijd dat we zelfs nog even van de lounge gebruik konden maken.
Na aankomst in Orlando konden we bij de verhuurmaatschappij zelf een SUV uitzoeken; prima wagen (Ford Edge) met 5.000 miles op de teller.
We kwamen om half twaalf in het hotel aan waar we Shannon ontmoetten.
Na in een café nog iets gegeten en gedronken te hebben zijn we doodmoe in bed gerold.

Zondag 29 mei 2011; het Epcot Park.

Onze reisleidster Shannon had het Epcot Park uitgezocht. Dit was het dichtste bij haar werk en ook het meest interessante voor ons om te bezoeken. Omdat ze als werknemer van Disney bepaalde privileges heeft, hoefden we niet in de mega rijen bij de kassa te staan en konden we als VIP gast naar binnen. Als eerste hebben we onze eigen toekomst gecreëerd in Spaceship Earth, daarna hebben we onze eigen achtbaan samen gesteld en in een simulator beleeft. Ook zijn we in the Sea with Nemo and Friends, Mission Space, Test Track en Soarin' geweest.
Tussen de attracties door hebben we de Beach- en Yachtclub bezocht; twee top klasse hotels waar Shannon haar stage loopt. We hebben een rondleiding gehad en kennis gemaakt met een paar collega's en haar mentor.
Als afsluiting hebben we heerlijk gegeten in de Haciënda in het Mexicaanse gedeelte van World Showcase. We hadden een perfect uitzicht op de schitterende vuurwerkshow waarmee elke dag in de Disney parken wordt afgesloten.
Kortom; we hebben een geweldige dag gehad!

Maandag 30 mei 2011; op naar Key Largo.

Na het gezamenlijke ontbijt in ons hotel hebben we een bezoekje gebracht aan het appartementencomplex waar Shannon woont. Het complex is keurig onderhouden, ruim opgezet en van alle gemakken voorzien. Het feit dat er strenge bewaking bij de poort staat gaf ons een goed gevoel.
Na een autorit van 5 uur kwamen we in Key Largo aan waar we als eerste de duiken in het John Pennekamp Park voor de volgende dag besproken hebben.
Daarna hebben we ingecheckt in het appartement en hebben we de rest van de middag op het iets te kleine strand doorgebracht. Het water is zo ondiep dat je ongeveer 5 mijl de zee in moet lopen om met je hoofd onder water te kunnen! Het zeewater bracht geen verkoeling zodat we later in de middag ook nog even in het zwembad zijn gedoken.
's Avonds hebben we heerlijk in een visrestaurant gegeten; simpel restaurant met mooi uitzicht op de baai maar met een werkelijk voortreffelijke keuken.
Omdat we nog wat boodschapjes nodig hadden voor de volgende ochtend gingen we om kwart voor tien winkelen bij de Publix. Vanaf het moment dat we binnen kwamen voelden we de ogen van het personeel in onze rug prikken, we waren bijna de enige klanten. Na wat zigzaggen door de rijen vonden we het opmerkelijk dat na elke rij die we gehad hadden het licht werd uitgedaan. Ook werd wel erg vaak gevraagd of we het allemaal konden vinden en of we hulp nodig hadden..... Zouden we hier soms te maken hebben met een winkel die niet 24 uur per dag open was?
We gingen voor de zekerheid toch maar iets sneller lopen en bij de kassa bleek dat de winkel inderdaad normaal gesproken om 10 uur dicht ging. Het beleid van de winkel schrijft echter voor dat ze niet om mogen roepen dat de winkel sluit en de klanten niet de deur uit mogen jagen. Om zeker te zijn dat we de winkel zouden verlaten werd er een medewerker met ons mee naar de auto gestuurd om de boodschappen persoonlijk in te laden. Die dag ging de Publix dus om half 11 dicht!

Dinsdag 31 mei 2011; duiken en snorkelen bij Key Largo.

Na lekker uitgeslapen te hebben in een heerlijk bed zijn we na het ontbijt naar de haven vertrokken.
Omdat het zowel voor Frank als Shannon een paar jaar geleden was dat ze voor het laatst hadden gedoken kregen we een gids mee. Marjan wilde geen risico nemen met haar oren en koos ervoor om te gaan snorkelen. Na de uitrusting bij elkaar gezocht te hebben vertrok de boot voor een tocht van 6 mijl naar het rif. De Keys hadden al een paar dagen te maken met onstuimig weer en de golfslag was daarom zeer behoorlijk. Bij aankomst op het rif zagen we een aantal mede passagiers met groene gezichten de railing opzoeken. De vissen kregen vandaag in ieder geval genoeg te eten!
De eerste duik was op het wrak van City of Washington. Dat leek net alsof je in een tropisch aquarium zwom, Frank had al meteen vriendschap gesloten met een reusachtige zeebaars waarvan hij ongestoord de buik kon aaien. Na zich 37 minuten te hebben vergaapt aan het prachtige onderwaterleven zijn Shannon en Frank weer terug gekomen op de boot.
Marjan had eerst een half uur leuk gesnorkeld en mooie vissen gezien. Maar tegen zo'n gigantische deining was geen enkele maag bestand en heeft ook Marjan haar ontbijtje bij de vissen achter gelaten.
De tweede duik was naar Mike's wreck; uiteindelijk is het wrak nooit gevonden (ook voor de gids was het de eerste keer!). Maar het onderwaterleven was minstens net zo mooi als bij de eerste duik. De aanblik van een school barracuda's deed het hart toch wel iets sneller kloppen maar uiteindelijk was het een prima duik en was iedereen na een klein uurtje weer veilig en wel terug aan boord.
Zodra de boot in de haven aankwam kreeg iedereen weer praatjes en was de zeeziekte overwonnen.
's Avonds hebben we weer heerlijk vis gegeten en zijn allemaal moe maar voldaan bijtijds gaan slapen.

Woensdag 1 juni 2011; terugreis naar Orlando en de alligators

Eén van de dingen die we ook vanuit Key Largo dachten te kunnen doen, was een airboat tour over de Everglades. Vanwege de lage waterstand werden er echter alleen tours over de grotere kanalen georganiseerd en geen avond tours. Alligators vinden het overdag te warm en blijven dan lekker onder water, dus de beste tijd voor zo een tour is 's avonds, bij voorkeur als het donker is.
Aangezien dezelfde soort tours ook bij Kissimmee worden georganiseerd, hebben we de plannen aangepast en een online reservering gemaakt voor een 'Night-tour' bij Kissimmee. Dit is niet al te ver van Orlando, dus viel dit goed te combineren met de terugreis.
Na ruim 5 uur eentonige snelweg richting Orlando en wat shoppen onderweg, kwamen we om 6 uur bij de aanlegplaats van de airboats aan. De tocht zou om 9 uur beginnen en we moesten ons een half uur tevoren melden. Zo hadden we ruim de tijd om een restaurant te vinden om wat te gaan eten. Bijna overal had dat ook wel gelukt, alleen midden tussen de moerassen blijken toch maar weinig behoorlijke restaurants te zijn. De Tomtom had ons een mogelijkheid geboden, maar het geselecteerde restaurant 10 mijl verderop bleek een woonhuis in een villawijk te zijn. En na 10 mijl voor niets heen en weer rijden schiet de tijd lekker op. Dan maar de plaatselijke wijkagent gevraagd voor een adres. Iets beters dan Denny's (categorie fast-food) wist hij ook niet te bedenken, dus daar maar wat gegeten.
Iets vóór 9 uur was de zon ondergegaan en voer de boot uit met 11 gasten. Je zou verwachten dat in het donker niet hard kon worden gevaren, maar onze gids/stuurman stuurde ons met een bloedgang door de kanalen en over de rietvelden van het moeras. Gelijkertijd scheen hij ook met een felle lamp de verte in en wist in een fractie van een seconde de oplichtende ogen van de alligators te herkennen. Gevangen in de lichtbundel bleven de alligators over het algemeen op hun plek om ze goed te kunnen zien en eventueel te fotograferen. We hebben het hele scala aan alligators gezien: van heel klein (30 cm) tot heel groot (5 meter).
Gelukkig hadden we allemaal een bril en gehoorkappen meegekregen. Vooral de bril bleek geen overbodige luxe, want op sommige stukken kregen we grote horden insecten vol in ons gezicht. Als je je mond open zou hebben gehouden had er zeker een maaltijd van een kilo vlees ingegaan en zo slecht hadden we ook weer niet gegeten.
De tour was geweldig mooi maar ook vermoeiend, vooral vanwege de vele grappen van onze gids. Hij kon geen moment serieus zijn en vertelt waarschijnlijk over 10 jaar nog steeds dezelfde verhalen.
Na een lange reis en een geweldige boottocht kwamen we om 11 uur terug bij het appartement van Shannon. Met een lekker vers koekje van één van de medestudenten zijn we naar ons hotel gegaan en hebben heerlijk geslapen.

Donderdag 2 juni 2011; afscheid en Atlanta

Na het laatste gemeenschappelijke ontbijt in ons hotel hebben we afscheid genomen van Shannon. Het waren geweldige leuke dagen en we zijn beretrots hoe ze zich hier de gewoontes van het land eigen heeft gemaakt en zich als nuchtere Nederlandse staande weet te houden in het Disney geweld.
Het lijkt ons niet makkelijk om zo maar een jaar van huis te zijn, maar ze gaat het zeker redden.

Terwijl we dit verslag typen zijn we onderweg naar Atlanta, waar we dit verhaal en bijbehorende foto's online zullen zetten.
De temperatuur is inmiddels opgelopen van 85F in Orlando naar 100F in Atlanta.

Tot het volgende verslag!

PS De foto's zijn te vinden via de link rechts op de pagina (Album 2011)