Frank & Marjan doorkruisen heel Amerika

De wondere wereld van Zion National Park (UT)

Donderdag 16 juni 2011; Zion National Park

Vanaf Bryce naar Zion was het 86 mijl wat we in 1,5 uur gereden hebben, dus voor ons doen een kippenstukje. De weg ging voor het grootste deel bergafwaarts maar met veel bochtenwerk.
De route naar ons hotel, Majestic View Lodge, voerde door het park. We kwamen het park binnen via de oostelijke ingang in een omgeving die, zoals later pas duidelijk werd, totaal anders is dan het noordelijke gedeelte. Het lijkt hier net alsof de bergen zijn bewerkt door mensenhanden door de symmetrische patronen. Het is ook duidelijk te zien dat de rotsen hier in de loop der jaren laag voor laag zijn afgezet. In dit gedeelte van het park is maar één officiële wandeling en zijn maar een paar parkeerplaatsen. Onze route leidde door een onverlichte tunnel van één mijl lengte die in 1927-1930 gebouwd werd door middel van springstof en hakwerk. Voertuigen van meer dan gemiddelde omvang moeten een extra vergoeding van $15 betalen omdat er dan in het midden van de weg gereden moet worden en het verkeer aan de andere kant wordt tegengehouden.
De reservering bij Majestic View Lodge was weer een schot in de roos; mooie, ruime kamer met balkon (prachtig uitzicht), wireless internet, prima restaurant, mooi buitenzwembad (helaas teveel mugjes) en de halte van de gratis pendelbus voor de deur.
Jaarlijks bezoeken 3 miljoen mensen Zion en om de stroom auto's binnen de perken te houden is het grootste gedeelte van het park alleen bereikbaar per pendelbus.
Na de lunch zijn we met de pendelbus naar het Visitor Center gegaan en hebben ons wederom voor laten lichten door de Ranger. Hier bleek dat de meeste wandelroutes werden afgeraden voor mensen met hoogtevrees maar er bleven nog voldoende andere leuke routes over. Aansluitend hebben we de Lower én Upper Emerald Pools bezocht; behoorlijk wat klimwerk maar goed te doen.
's-Avonds lekker gegeten in het restaurant bij de Lodge waar Frank sinds twee dagen (de drankvergunning van het restaurant in Bryce was verlopen, dus geen bier!) weer eens een biertje kon nemen. En wat voor één; gelijk maar een emmer vol. Een lokaal biertje uit Springdale, het was maar goed dat we alleen maar over hoefden te steken naar onze kamer. Hi, hi

Laughing


Vrijdag 17 juni 2011; relaxte wandelingen

's-Morgens zijn we om kwart over zes opgestaan om een vroege wandeling te kunnen doen in het park. De temperatuur is op dat vroege uur nog heel goed te doen. We hebben een mooie route langs de rivier gevolgd en aansluitend een behoorlijk steile, maar korte wandeling naar de Weeping Rock gemaakt. De rotsen zijn verzadigd met water zodat in alle spleten en kieren plantjes groeien. We hebben de mooiste planten en bloemen gezien op de meest onwaarschijnlijke plaatsen.
's-Middags hebben we even bij het zwembad gelegen waar een paar van de overtollige pondjes door de muggen werden afgevreten!
Omdat we gisteren geen foto's hadden gemaakt in het oostelijke gedeelte van het park, zijn we 's-avonds nogmaals door de tunnel gereden en hebben alsnog de foto's kunnen maken. Ook hebben we als afsluiting van ons bezoek aan Zion de enige, officiële wandeling gemaakt die in dit gedeelte uitgezet is.

We hebben nu de bezoeken aan de parken voor deze vakantie afgesloten en onze wandelschoenen weer ingepakt in de koffer. Gelukkig hebben we alle wandelingen goed doorstaan zonder blaren, spierpijn of andere ellende.

Nu op naar Vegas om te proberen ons vakantiegeld weer terug te verdienen!

Tot het volgende (en waarschijnlijk laatste) reisverhaal!

Reacties

Reacties

pama

we hadden vanmorgen de foto's al gezien en dan is alle nieuws van jullie verslag erg duidelijk.
Wij wensen jullie veel geluk in Vegas,we duimen.
We gaan nu nog een slaapmutsje drinken en dan naar bed.
dikke kus pama

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!