Dinsdag 14 juni 2011; eerste kennismaking met Bryce Canyon UT

Na een vroeg ontbijt zijn we om 8 uur vertrokken van Red Cliffs Lodge naar Bryce Canyon.
De afstand van 286 mijl hebben we in 5 uur afgelegd. De reis voerde door heel verschillende landschappen; we hebben vlakke stukken gezien, bergen met besneeuwde toppen en bergplateaus zoals we die ook in Arches hadden gezien. Er was nauwelijks verkeer onderweg met uitzondering van het vrachtverkeer. Na het gebruikelijke broodje bij de Subway kwamen we in de buurt van het park. We zagen een grote rookpluim en begonnen te twijfelen of ons resort nog wel zou bestaan. Bij navraag bleek dat er met opzet een stuk bos werd afgebrand om zodoende echte branden beter onder controle te kunnen houden. Normaal gesproken laten ze de natuur zijn eigen gang gaan maar als er teveel dood hout op de bodem terecht is gekomen, moet moeder natuur een handje worden geholpen.
Omdat we dichtbij de ingang van het park wilden overnachten hadden we twee overnachtingen via Travelodge (Amerikaanse organisatie) geboekt bij Bryce Canyon Resort. Vergeleken bij onze laatste overnachtingen was het even wennen (geen internet, geen buiten zwembad) maar wel schoon, netjes en het eten is er prima. Alleen hadden we het gevoel dat als we onze voordeur dicht trokken, we een halve aardverschuiving in het park veroorzaakten. Wat ging die deur moeilijk dicht!
Het park is op 3 mijl afstand dus ook makkelijk om 's-avonds nog te bezoeken.
Aangezien we vorig jaar in augustus voor $80 een jaarpas voor de Nationale Parken hadden gekocht was deze nog steeds geldig tijdens deze vakantie. Waar de gemiddelde entreeprijs per park $25 bedraagt hebben we na 8 parken (2010 & 2011) dus al een flink voordeel kunnen scoren.
Aangekomen in het park hebben we ons gebruikelijke bezoek aan het Visitor Center gebracht.
Bryce Canyon is een relatief klein park en de mooiste wandelroutes liggen vlakbij het Visitor Center. Deze wilden we voor de volgende dag bewaren dus hebben we eerst het park verkend door alle uitkijk punten te bezoeken.
Ook dit park is weer schitterend!
Door erosie en verweringen is er een prachtig landschap ontstaan dat nog steeds aan veranderingen onderhevig is. Specifiek voor Bryce zijn de Hoodoos; grillige pilaren van kalkzandsteen die in de vorm van een amfitheater zijn uitgesleten en afgebrokkeld. De ijzerafzetting in het gesteente zorgt voor een rood-bruine kleur.
's-Avonds hebben we de zonsondergang meegemaakt aan de rand van de canyon; samen met tientallen andere toeristen.

Woensdag 15 juni 2011; de afdaling in de canyon

Het landschap rondom Bryce Canyon is een plateau dat op een hoogte van circa 2.700 meter ligt. De canyon is een scheur in dit plateau waarvan de bodem nog altijd op zo'n 2.000 meter hoogte ligt. De wandelingen gaan dus allemaal bergafwaarts. We hadden de vorige avond de Hoodoos van bovenaf kunnen bewonderen en gezien dat je een mooie afdaling kon maken in de canyon. Voorzien van het nodige water en eten zijn we de canyon afgedaald samen met een buslading vol Japanse toeristen die waren losgelaten om even in een uur naar beneden én naar boven te rennen. Hierbij waren ze vergeten dat naar boven toch wel een stuk zwaarder is dan naar beneden! Vooral als je dan ook nog eens onvoldoende water bij je hebt. Wij hebben de afdaling op onze eigen tempo gedaan als start van een langere wandeling over de bodem van de canyon en tussen de Hoodoos. Een geweldige ervaring en vele foto's rijker!
Het is ook verbazingwekkend om te zien waar bomen kunnen groeien; in spleten, aan steile bergwanden en zelfs bovenop andere bomen.
's-Middags zijn we naar Red Canyon (10 mijl westelijk van Bryce Canyon) geweest waar we nog even van de natuur hebben genoten.

Nog één park te gaan; op naar Zion.