Dinsdag 7 juni 2011; Wat is Salina (KS)?

Aangezien we nu niet echt hoge verwachtingen hadden over het traject van St. Louis naar Denver en we voldoende tijd wilden hebben om in Colorado door te brengen, hebben we de planning aangepast zodat we dit stuk van 850 mijl in 2 dagen zouden afleggen. De plaats die bijna exact op de helft van dit traject ligt is Salina. Niet echt een plaats die dik gedrukt in de VVV gidsen voorkomt. Wij hadden er ook nog nooit van gehoord.
Het eerste stuk van de trip van vandaag voerde van St Louis naar Kansas City. St Louis ligt midden in de staat Missouri en op de kaart ligt Kansas City op de grens met de staat Kansas, Wat echter voor ons een complete verrassing was dat het bord 'Welcome to Kansas' pas langs de weg stond, nadat we Kansas City waren gepasseerd. Kansas City ligt gewoon nog in Missouri!!
Het landschap van Missouri en Kansas wordt in de reisgidsen beschreven als onderdeel van de 'Prairies'. Het land is één van de meest vruchtbare gronden ter wereld en het ligt dus voor de hand dat er ontzettend veel boerenbedrijven zijn. Wij hadden ons ingesteld op een saaie vlakke tocht met niets anders dan gras en graanvelden. Het is echter totaal anders: het landschap is voortdurend glooiend, gigantisch groen met veel bomen tussen de weilanden en een heleboel meertjes of beekjes, waar de koeien staan te grazen of in het water verkoeling zoeken. Het is immers ook voor deze beesten extreem warm voor de tijd van het jaar. Nog steeds is het rond de 100F (in de schaduw), wat normaal is in juli en augustus, maar niet in juni.
Tegen de avond kwamen we in ons hotel in Salina. En Salina is dus niet echt dat kleine gehucht dat wij hadden verwacht. Salina heeft: 50000 inwoners, bioscopen, een overdekte shopping mall, een Walmart, Kohl's, ongeveer 30 hotels, meer dan 15 benzinepompen, tientallen vestigingen van alle bekende restaurant-ketens en nog eens zoveel lokale restaurants. De inwoners van Salina zijn waarschijnlijk gewend aan hard werken op de boerderijen, want ze zijn veel minder dik dan de gemiddelde Amerikaan. Vooraf hadden we gehoord dat in deze streek bijna net zoveel scheerapparaten aan vrouwen werden verkocht als aan mannen, maar wij vonden juist de vrouwen er hier veel vrouwelijker uitzien dan ergens anders in de VS.
Met zoveel boerenbedrijven ligt het dus voor de hand dat je in de restaurants goed biefstukken kunt eten en dat klopt ook: in één van de lokale steak-houses hebben we heerlijk mals gecertificeerd Angus vlees gegeten. Natuurlijk weer in veel te ruime hoeveelheid, dus achteraf spijt.

Woensdag 8 juni 2011; op naar Denver (CO)

Het grootste gedeelte van de reis ging door hetzelfde landschap als gisteren. Echter begon het na verloop van tijd wat droger (en geler) te worden. Pas 50 mijl voor Denver zagen we bergketens opdoemen terwijl we ongemerkt de hoogte in waren gegaan. Bij aankomst in Denver hebben we eerst de horloges en klokken gelijkgezet; we hebben nu een tijdsverschil van 8 uur met Nederland.
We hadden weer een upgrade naar een suite (niet verkeerd) in het hotel. 's Avonds hebben we dowtown Denver gegeten bij de Cheesecake Factory wat weer als vanouds heerlijk was.

Donderdag 9 juni 2011; wandelen in de sneeuw in de Rocky Mountains

Aangezien Denver in de buurt (op afstand van 72 mijl) van Rocky Mountain National Park ligt wilden we graag een wandeling maken door de Rocky's.
Toen we 's-morgens Denver verlieten regende het (voor de eerste keer deze vakantie) en was de temperatuur gedaald naar 50F. Dat voorspelde niet veel goeds maar toch maar doorgereden. Bij aankomst in het park trok de hemel open en werd het schitterend weer! Omdat we onbekend waren in het park hebben we bij het Visitor Center advies gevraagd aan een Ranger over de wandelroutes. Na inspectie van onze bergwandelschoenen mochten we de wandeling naar Fernlake starten. Alle andere wandelingen werden afgeraden want daar lag sneeuw. Deze wandeling zou geen probleem opleveren, nu dat hebben we geweten. Het Visitor Center lag op 2500 mtr hoogte en deze wandeling bracht ons nog eens 500 mtr hoger. De weg naar boven duurde 3,5 uur maar was wel geweldig mooi. Het laatste uur hebben we in de sneeuw afgelegd. En niet een beetje sneeuw.....We hadden het gevoel dat we op wintersport waren! Het was ook een vreemde ervaring om gewoon in een T-shirt door de sneeuw te lopen. Het bergmeer was half bevroren en was prachtig mooi om te zien. Na gerust en natuurlijk wat foto's gemaakt te hebben moesten we nodig terug. Het was al half vier en begon ook al puur fris te worden. Na wat misstappen zakte Marjan tot haar liezen in de sneeuw. Frank wilde hier eigenlijk eerst een foto van maken maar besloot toch maar (na één blik van Marjan) de helpende hand toe te reiken!
Sommige stukken konden we skieënt op onze schoenen naar beneden. Uiteindelijk kwamen we na een wandeltocht van 5,5 uur heelhuids beneden.
's-Avonds hebben we tegenover het hotel bij een Mexicaans restaurant gegeten. We hadden de puf niet meer om downtown te gaan! Maar wat een geweldige dag!

Vrijdag 10 juni 2011; Grand Junction (CO)

De route van vandaag brengt ons vlak bij de grens met Utah en loopt voor het grootste gedeelte door de Rocky Mountains. We hebben vele oh's en ah's geslaakt vanwege de prachtige omgeving. Een flink deel hebben we boven de sneeuwgrens gereden en hebben we kunnen zien hoe verschrikkelijk veel skipistes hier in dit gebied zijn.
De weg loopt gelijk met de Colorado rivier die we hebben zien aangroeien van een smalle rivier tot een brede, kolkende massa, die op flink veel plaatsten buiten de oevers is getreden.
Het extreem warme weer voor de tijd van het jaar heeft gezorgd voor bovenmatige hoeveelheid smeltwater; hier heeft het gehele zuiden van de VS overlast van.
In Grand Junction hebben we de auto door de wasstraat gereden want hij begon een beetje ranzig te worden. Ook hebben we 's-middags een manicure en pedicure laten doen; heel relaxed.
De omgeving van Grand Junction is rotsachtig maar wel met veel struiken en lage bomen. Ook is de temperatuur hier weer aangenamer, 85F.
Net als vorig jaar hebben we ook nu weer een nieuw fototoestel moeten kopen; we hadden helaas een aantal krasjes op de lens. Als we thuis zijn maar een klacht richting Kodak sturen; we hebben tenslotte nog garantie!

Morgen gaan we naar Arches in Moab Utah.
We zullen de hele week in de Nationale Parken van Arches, Bryce en Zion verblijven.

Tot het volgende verslag!