Donderdag 2 juni 2011; Atlanta GA & Sushi!!!

Na een lange rit van bijna 450 mijl kwamen we s'-avonds bij het Residence Inn in Downtown Atlanta aan. Door de locatie in het centrum van de stad was er weinig parkeerruimte en hebben we heel decadent gebruikt gemaakt van de valet parking. Onze elite status bij Marriott was weer eens goed voor een upgrade naar een suite.
We hadden ons voorgenomen om eerst een kleine wandeling te maken en dan te gaan eten, maar het was zo verschrikkelijk heet tussen al die hoge gebouwen, dat we maar meteen naar de sushi-bar zijn gegaan, die ons door de portier van het hotel was aanbevolen. In het restaurant hebben we het menu laten bepalen door de chef, en dat bleek een voortreffelijke keuze.
Hoewel we vlak bij het ondergrondse winkelcentrum van Peachtree Street zaten, was het al te laat om daar nog iets van mee te beleven. Het schijnt gigantisch groot en mooi te zijn, maar dat moeten we dan maar een volgende keer bekijken.
Terug in het hotel hebben we het verslag en de foto's van Florida online gezet.

Vrijdag 3 juni 2011; Nashville TN.

Onderweg naar Nashville hebben we 250 mijl lang kunnen genieten van de bosrijke omgeving van Georgia en Tenessee. Wat een uitgestrekte natuur heeft dit land toch! Tijdens de rit hadden we weer een uurtje gewonnen en het tijdsverschil met Nederland bedraagt nu 7 uur.
Omdat we van tevoren hadden gelezen dat het muzikale centrum van Nashville geconcentreerd was rond Opryland, hadden we daar een hotel in de buurt geboekt (natuurlijk weer uit de Marriott familie).
Het bleek echter dat je in Opryland alleen country en western optredens kon bijwonen vanaf een stoeltje in een concertzaal, dus zijn we naar het centrum van Nashville gereden. Daar belandden we in 'The District', een bonte verzameling van barretjes en restaurantjes waar de country en western, maar ook allerlei andere muziekstijlen door elkaar klonken. De vele honky-tonk bars op Broadway geven aan beginnende artiesten de kans om hun muziek aan een gewillig publiek ten gehore te brengen. Wij zijn na wat rondgewandeld te hebben uiteindelijk beland bij BB King en hebben onder het genot van live muziek van een soul-band heerlijk gegeten. Na afloop kreeg Frank een BB King bierglas als aandenken mee, dus hebben we nu een bierglas in onze handbagage.
Om ook de authentieke sfeer van Nashville te proeven, zijn we na het eten nog een honky-tonk bar ingegaan en hebben een country en western optreden van een 5-mans bandje op een podium van 4 vierkante meter bijgewoond. De meeste nummers en artiestennamen zeiden ons natuurlijk niets, maar af en toe kwamen nog wat nummers van de Eagles of Tammy Why Not voorbij. Nu hebben we in ieder geval kunnen zien wat Nashville voor een plaats is. Van tevoren hadden we ons een voorstelling gemaakt van een klein stadje aan de rivier dat hoofdzakelijk uit barretjes en kerken bestond. Nu weten we dat het inderdaad een pittoresk centrum heeft, maar dat volledig is ingeklemd tussen gigantische gebouwen en met meer dan een half miljoen inwoners.

Zaterdag 4 juni 2011; Memphis TN en Elvis

Vandaag hadden we 'slechts' 215 mijl voor de boeg. Aangezien we s'-middags een tour door Graceland wilden maken, zijn we bijtijds weer op pad gegaan. Om 2 uur waren we op de plaats van bestemming. Het gigantische parkeerterrein was nog lang niet gevuld, dus hadden we de indruk dat het toeristenseizoen nog niet is begonnen of dat het aantal Elvis fans aan het uitdunnen is. Misschien wel allebei.
We hadden een platinum tour gekozen, hetgeen buiten de standaard rondleiding op Graceland ook nog toegang geeft voor een aantal andere exposities. Bij de bus naar Graceland (25 meter naar de overkant van de weg) kreeg je een audiotoestel met koptelefoon uitgereikt. Voor de gein zei Frank: 'Dutch please'. Blijkt dat apparaatje inderdaad ook de Nederlandse versie te hebben! We hadden later spijt als haar op ons hoofd van deze opmerking, want een door een Nederlander nagesynchroniseerde Elvis klinkt voor geen meter.
Buiten de hoeveelheid kitch, die we van tevoren wel verwacht hadden, hebben we toch wel veel geleerd tijdens de tour: De vrijgevigheid van Elvis, het feit dat hij een tweelingbroer had, dat hij nooit een optreden buiten de VS heeft gegeven en dat hij zonder hulp van internet of andere moderne snufjes toch maar even wereldwijd een miljard (!) platen heeft verkocht. In ons huis zouden we dan ook te weinig muur hebben om alle gouden platen van hem op te hangen.
Na het bezoekje aan zijn huis hebben we een deel van zijn autoverzameling bewonderd, zijn graf bezocht en een rondleiding door zijn 2 vliegtuigen gemaakt. Toch wel erg imposant allemaal. Het bezoekje was ook zeker de moeite waard!

's-Avonds zijn we naar Memphis 'downtown' gegaan en hebben Beale Street een paar keer op en neer gelopen. Beale Street is het uitgaansgebied en wordt vrijdag- en zaterdagavond afgesloten voor auto's door middel van een blokkade van politiewagens. We hebben wat gegeten in het Hard Rock Café (weer een bierglas gescoord) en toen we na afloop naar buiten kwamen was de straat inmiddels aan weerskanten en bij de zijstraten hermetisch afgesloten door een cordon van ongeveer 25 politiewagens en een klein legertje agenten. Je kon Beale Street alleen nog in na intensief gefouilleerd te zijn. Volgens de kelner van een terrasje waar we een drankje hebben genomen, was dit een standaard ritueel en noodzakelijk vanwege de regelmatige opstootjes in deze buurt. Al met al heerste er een geweldige sfeer en was de straat een mierennest van verschillende typetjes: dansende horden mensen, muziekbandjes, hoertjes, acrobaten en natuurlijk toeristen. Omdat we inmiddels aardig waren aangevreten door de insecten, zijn we maar weer bijtijds (even na 11 uur) weer naar het hotel teruggereden.

Van tevoren waren we een beetje benauwd voor de gevolgen van de overstromingen die Nashville en Memphis een paar weken geleden hebben getroffen. Het winkelcentrum van Opryland in Nashville was nog gesloten vanwege de opruimwerkzaamheden en hoewel niet zichtbaar, kon je ook in sommige delen van ons hotel de muffe lucht van vocht nog ruiken. Ook de uiterwaarden rondom de Mississippi bij Memphis stonden nog vol water, maar verder hebben wij geen tekenen meer gevonden van de natuurramp die in deze omgeving heeft plaatsgevonden.

Zondag 5 juni 2011; St. Louis MO

De weg van Memphis naar St. Louis leidde de eerste honderd mijl door Arkansas en was daar kaal en vlak. In Missouri werd de omgeving weer steeds heuvelachtiger en bosrijker. De kwaliteit van de wegen varieert nogal, we hebben hele afstanden over hobbelige wegen gereden terwijl het soms ook zomaar kon overgaan in glanzend nieuwe asfalt wegen. De afstand van 300 mijlen hebben we vlot gereden, we beginnen er aan te wennen en wisselen elkaar goed af. Het verkeer bestaat hoofdzakelijk uit vrachtwagens, Peterbilts en Kenworths. Goed afstand houden van je voorganger, met name rond de grote steden loont ook, want voor je het weet liggen er stukken vrachtwagenband of hele pallets midden op de rijbaan waar je omheen moet laveren.
We waren 's-middags bijtijds in het hotel en konden eerst nog een beetje tot rust komen voordat we op pad gingen voor het avondeten. Frank had van tevoren al uitgevogeld dat er een Cheesecake Factory in St. Louis was, dus zou dat de bestemming worden. Uit de reisgidsen hadden we het programma voor de volgende dag vastgesteld: 's-morgens winkelen en 's-middags een tour naar de top van de Gateway Arch, een stalen boog van bijna 200 meter hoog en breed, die de toegang naar het westen symboliseert. Daarna zouden we dan een diner-cruise op één van de Mississippi raderboten maken. Het was inmiddels te laat om te reserveren, dus dat moest de volgende morgen dan maar.
Het diner bij de Cheesecake Factory was als vanouds: heerlijk, maar veel te veel eten en dan evengoed nog een stuk cheesecake bestellen uit de lijst met méér dan 35 verschillende soorten. Het maakt niet veel uit wat voor ingrediënten er in gaan: als het te weinig calorieën dreigt te bevatten, maken ze gewoon de punten een stuk groter. Zo heeft elk stuk minstens de voedingswaarde van een pakje boter en ben je wel een supermens (of getrainde Amerikaan) als je je hoofdmaaltijd én dessert allebei op krijgt. Bijna iedereen loopt met een doggy bag de deur uit. Wij dus ook, want de combinatie van cheesecake met pindakaas en karamel (Frank) en cheesecake met kokosnoot en rum in dubbel formaat (Marjan) liggen als een betonplaat op je maagwand.

Maandag, 6 juni 2011; St. Louis MO

Na het ontbijt hebben we meteen gebeld om de boottocht te reserveren maar helaas worden er op maandag geen boottochten gemaakt. Zoals gepland hebben we 's-morgens gewinkeld bij de Nike Outlet Factory (sportkleding hebben we al, nu de conditie nog) en bij Kohl's. 's-Middags zijn we downtown St. Louis geweest en hebben een korte wandeling langs en in de Mississippi gemaakt. Bij de aanlegsteiger van de raderboten hebben we een praatje gemaakt met de schipper. Het water stond wel erg hoog en was buiten de oevers getreden zodat ook de weg onder water stond. Ook al zouden er boottochten worden gemaakt dan was het toch niet mogelijk geweest om uit te varen. Hij vertelde ons ook dat het water in de rivier nog steeds aan het stijgen is en het hoogste punt nog niet bereikt heeft. De afgelopen dagen hebben we steeds te maken met temperaturen van rond de 100 F (=37C). Normaliter zijn dit temperaturen die pas in juli gemeten worden.
Aansluitend hebben we de Gateway Arch bezocht en hebben we een tocht naar de top gemaakt. Wat een geweldig uitzicht over de stad!

We hebben inmiddels het reisschema een beetje aangepast en gaan de komende twee dagen wat mijlen maken om een extra dag in Denver te kunnen doorbrengen.

Tot het volgende verslag!